SASE? Sa que?

SASE? Si, liches ben. E confésoche que a miña primeira reacción ao escoitar esta palabra foi exactamente a mesma que a túa: un resopro.

No mundo da ciberseguridade temos unha obsesión case enfermiza por inventar siglas impronunciables que non entende ninguén. Ás veces parece que o facemos só para empaquetar un produto de toda a vida, retocalo un pouco e vendelo máis caro (desde aquí un saúdo aos compañeiros de marketing, que tamén teñen que gañar o soldo).

Esta vez, detrás de tanta letra xunta hai un concepto que soluciona unha das maiores dores de cabeza da seguridade moderna: as nosas oficinas baleiráronse.

A fin do castelo medieval

Ata hai uns anos, protexer unha empresa era algo máis sinxelo (nunca fácil). Case todo o importante —servidores, datos, aplicacións— estaba na oficina, e a maioría da xente traballaba alí. Abondaba con levantar un muro alto arredor, o firewall, e vixiar a porta. O de dentro dábase por controlado; o de fóra, por sospeitoso.

A pandemia acelerou algo que xa estaba empezando: os datos e as persoas saíron dese perímetro.

De súpeto, María de contabilidade traballa desde a súa casa, Juan do equipo comercial conéctase desde o WiFi dun tren, e os datos da empresa xa non están nun servidor físico, senón esparexidos pola nube (Microsoft 365, Google Drive, Salesforce).

A efectos de seguridade, a oficina é agora o portátil de cada empregado no salón da súa casa. E un perímetro que se move todos os días non se protexe cun muro.

Que propón SASE

SASE (Secure Access Service Edge, pronúnciase sasi) é máis unha forma de organizar a rede e a seguridade ca un aparello que se merca e se enchufa.

En lugar de intentar que todos os empregados volvan virtualmente ao castelo para que o firewall os protexa, SASE colle o muro de seguridade e lévao á nube.

Na práctica, cada empregado leva consigo un control de seguridade que vive na nube. Dá igual que estea na sede ou nunha cafetaría: antes de deixalo abrir un documento ou usar unha aplicación da empresa, ese control comproba sobre todo:

• Quen es.
• Desde que dispositivo te conectas (é o portátil da empresa ou unha tableta persoal?).
• A onde queres ir e se tes permiso para facelo.

Tamén xera alertas e bloqueos, e ao principio bastantes máis dos que quererías. Axustalo a cada empresa leva o seu tempo; quen o implantase sábeo.

As 3 grandes aplicacións de SASE

• Protección do usuario estea onde estea: o tráfico de internet do empregado sempre pasa polos filtros de seguridade de SASE na nube. Se intenta descargar un ficheiro malicioso desde o WiFi dun hotel, SASE bloquéao, exactamente igual que se estivese sentado na oficina.

• Acceso baseado en “Confianza Cero” (Zero Trust): SASE asume que nada é seguro por defecto. Xa non che dá as chaves de toda a rede da empresa; só che abre a porta da aplicación concreta que precisas usar nese momento, reducindo o risco no caso de que a un empregado lle rouben o contrasinal.

• Menos caixas que manter: o modelo tradicional obrigaba a mercar e manter equipos en cada sede. SASE substitúeo por un servizo na nube. Iso simplifica moito a xestión, aínda que non sempre sae máis barato: as licenzas tampouco o son.

Entón, paga a pena?

Se a túa empresa ten os datos na nube e xente traballando fóra da oficina, paga a pena entendelo, aínda que ao final non o merques. Seguir reforzando só o muro dunha oficina medio baleira protexe cada vez menos.

Se queres ver como funciona por dentro, xa publicamos a versión técnica: SASE por dentro, primeira entrega dunha serie de oito artigos. Percorre a arquitectura, a viaxe dun paquete, o encamiñamento do tráfico, ZTNA, a inspección de contido e como o resolven fabricantes como Netskope ou Palo Alto Networks (Prisma Access), entre outros.

Na túa empresa seguides confiando no castelo tradicional ou xa comezastes a mover a seguridade á nube?